Als ik zo de jaarverslagen van de Nederlandse foodretail bestudeer, dan stemt mij dat niet zo vrolijk. Mijn constateringen zijn:

* Albert Heijn: rapporteert niet als een losse BV maar als onderdeel van Ahold Delhaize. Mijn inschatting op basis van vele analyses en gesprekken met branche-experts: ebit (bedrijfsresultaat vóór rente en vennootschapsbelasting) van tussen de 4% en 5%, best netjes dus.
* Jumbo: rapporteert altijd op tijd en zeer transparant. Ebit is de laatste jaren weggezakt van ongeveer 3% naar een schamele 1%, maar nog wel positief dus.
* Lidl Nederland. Ondanks dat Lidl zich vaak transparant opstelt, is er geen afzonderlijk jaarverslag voor Nederland. Wat ‘geneuzel’ over duurzaamheid, maar de harde cijfers blijven geheim. Onlangs bleek dat Lidl België onder de streep heel matige cijfers liet zien, maar Lidl NL heeft een veel sterkere positie. Mijn inschatting: ebit tussen 2 en 3%.
* Plus: rapporteert altijd keurig en op tijd. De fusie tussen Plus en Coop is duur geweest, met als gevolg: ebit ongeveer -1%.
* Aldi: al jaren fors verlieslijdend. Momenteel wint Aldi met forse prijsverlagingen wel weer marktaandeel, maar het is maar zeer de vraag of dat ook voor een keerpunt onder de streep gaat zorgen.
* Superunie-leden: wisselend beeld. Nettorama is nog altijd zeer winstgevend (ebit ongeveer 7%), al zal de ebit wat dalen door de integratie met Boni. De meeste andere Superunie-leden behalen een ebit tussen de 0% en 2%.
* Picnic NL: nog altijd een fors negatieve ebit (-6%), maar een break-even point gloort aan de horizon.

“Deze resultaten zijn veel te marginaal”

Al met al geen vrolijk beeld. Mijn inschatting is dat de gehele sector iets meer dan € 1 miljard ebit behaalt op ruim € 50 miljard omzet. Tellen we daar de ebit van ondernemers nog bij, dan komen we op ongeveer € 1,5 miljard ebit, ofwel 3% van de consumentenomzet. Dat was vóór corona nog zo’n 4 tot 5%. Deze resultaten zijn veel te marginaal, gezien alle investeringen in gerobotiseerde dc’s, home shop centers, winkels en ict. Nog afgezien van de enorme ‘hassle’ en medewerkers die dagelijks nodig zijn om de gehele operatie van inkoop tot en met winkel gladjes te laten verlopen.

Ik heb mij de laatste tijd steeds vaker afgevraagd hoe dit kan. De topsport die wij bedrijven leidt geleidelijk tot een financiële anorexia. En dat terwijl alle supers data hebben van Superscanner en IPV en dus exact elkaars prijsbeleid kennen. En bijna iedereen volgt AH. Als AH een prijs aanpast, volgen Jumbo, Plus, Deka, Poiesz en Picnic steevast binnen enkele dagen. Maar als je een partij volgt die ‘tig keer zo groot’ is als jij, dan wint degene met de meeste schaalvoordelen: AH dus.

Wat nodig is, is een veel slimmer prijs- en assortimentsbeleid waarbij retailers veel meer hun eigen pad durven te kiezen. Daar ligt een belangrijke sleutel voor een betere winstgevendheid.

Foto: Shutterstock

Meer EFMI Columns:

• Een race naar de bodem

• Ozempic: potentiële gamechanger in food

• 7 op de schaal van Richter?

• De bio-sector maakt de foodsector sympathieker

• Picnic: bodemloze put of toekomstige retail-ster?

• Eigenwijs, vervolg

• Eigenwijs…

• Het prijsframe van Omtzigt en Dijk klopt niet

Op de hoogte blijven?
Wilt u periodiek geïnformeerd worden over nieuwe onderzoeksartikelen, columns, EFMI-studies en EFMI-kennisevents? Laat dan hier uw gegevens achter: